Het Kruidenrekje

Ik ben zo verschrikkelijk onhandig. Elk voorwerp laat ik uit mijn handen vallen, elk minuscuul omhoog staand stukje stoeptegel struikel ik over en ik zeg de stomste dingen zonder erbij na te denken. Maar hier kan ik mee leven, het went. Je vindt een manier om ermee om te gaan. Je lacht om jezelf als je de zoveelste domme actie hebt volbracht.

Nee, wat ik het ergste van alles vind, is dat de mannen om mij heen het SCHATTIG vinden. Ze vinden míj schattig. Ik ben lief, stoer, creatief en nog veel meer. Maar schattig, nee! Vertederend vinden ze het, als ik letterlijk voor hun val of iets dubbelzinnigs zeg zonder het door te hebben. Nee, soms zou ik willen dat ik wat meer was als mijn zus: doordacht, serieus, volwassen.

Ach, ik maak zo wel de leukste dingen mee. Achteraf dan natuurlijk, op het moment zelf kan ik wel door de grond zakken. Je hebt zo wel altijd wel iets leuks te vertellen. Neem nu die keer dat mijn huis bijna in de fik vloog.

Ik kookte in mijn vorige huis elektrisch, en daar heb ik nooit aan kunnen wennen. Ik zette alvast 1 pit aan voor een pannetje soep. Omdat het een oud krakkemikkig roestig ding was, kon ik mooi nog even mijn mail checken terwijl de pit zich aan het opwarmen was. Ik dacht nog: ze zijn zeker aan het barbecueën hiernaast. Tot het zo erg begon te ruiken dat het net leek alsof ze hun worstje roosterden in m’n woonkamer. Toch maar even kijken in de keuken. En dat was maar goed ook… ik had per ongeluk het verkeerde pitje aangezet. Precies het pitje waar ik een handig met punten zelf bij elkaar gespaard plastic kruidenrekje had neergezet. Alhoewel, het was dat ik wist dat het ooit een kruidenrekje was geweest….. Inmiddels was het een rokend, licht vlammend, smeulend hoopje gesmolten plastic. Ik zette de pit uit en gooide met de vaatdoek het rokende goedje in de wasbak. Dat is dan wel weer een voordeel: ik weet altijd erg goed om te gaan met de gevolgen van mijn ondoordachte handelingen. Ik schrok me rot van mijn brandmelder die begon te piepen, en kon gelukkig mijn overbezorgde en zenuwachtige buurvrouw ervan weerhouden om het hele brandweerkorps uit te laten rukken. Overigens vroeg mijn visite een dag later welke lekkere huisspray ik had rond gespoten, kaneelgeur is het niet?

 

  •