Bergambacht – De eerste zomerse dag wordt ingeluid met een glaasje wijn en een koud biertje. Ons land ontwaakt uit de winterslaap door de warme zonnestralen die zich door de wolken heen dringen. De gierzwaluwen kondigen met hun herkenbare geluid een zwoele zomerdag aan. Het is druk op het Bergambachtse terras, gezellig druk. Dorpsgenoten en toeristen vermengen zich met elkaar, bekenden en onbekenden ontmoeten elkaar . Zittend in comfortabele rieten stoelen onder grote blauwe parasols, die naast de weelderige bomen langs het terras voor enige verkoeling zorgen. De tafels wiebelend op de grijze klinkertjes. Her en der liggen er wat dubbelgevouwen bierviltjes onder de poten om dit te verminderen. Het eetcafé is een oude boerderij met authentieke elementen, zoals een rieten dak en de mooie herkenbare ramen. Geuren van verse bloemen en zoet fruit van de naastgelegen boerenmarkt vermengen zich met een melange van alcohol, nicotine en dure parfum. De bediening loopt af en aan om de mensen het naar hun zin te maken, terwijl uit het restaurant het geluid van servies en glaswerk de zachte muziek overstemt. “Heeft u al een keuze kunnen maken?”, vraagt een jonge serveerster aan een groepje dames op leeftijd. Ze zijn bruin gerimpeld door de warme zon. Er wordt druk overlegd en de menukaart uitgeplozen. Er klinkt hard gelach als er een grapje wordt gemaakt. Een klein druk hondje krijgt een kom met water voorgeschoteld. Hij springt er nog net niet in, de spetters vliegen in het rond. Een verliefd stel kijkt verschrikt op en begint te lachen als de koude druppels van een lief hondje blijken te zijn. Nadat ze hem een aai hebben gegeven vervolgen ze hun gesprek. Genietend van elkaar en van hun salade met honing, geitenkaas en verse rucola. Het ruikt heerlijk, die zoete geur van honing vermengt met de krachtige geur van geitenkaas. En peer, ook een vleugje peer. “Van wie zijn deze fietsen?” vraagt de bedrijfsleider aan zijn gasten als het een opstakel blijkt voor voorbijgangers. De dames op leeftijd steken verontschuldigend hun vinger op. Ze genieten van een welverdiende pauze na een lange fietstocht door de polder. Terwijl de fietsen aan de kant worden gezet, begint er een baby te huilen. De jonge moeder vraagt aan het personeel of het flesje melk kan worden opgewarmd. Ze buigt zich over de kleurige kinderwagen om het kindje gerust te stellen. Vertederd wordt er door de oudere dames en het verliefde stel naar de naar Zwitsal ruikende baby gekeken. Oud leven en nieuw leven, zo dicht bij elkaar.
21 juni 2010