Toen ik op mijn 21ste een stoma kreeg, was ik meteen van plan om het zakje op mijn buik mijn leventje niet te laten belemmeren. Elke uitdaging wilde ik aangaan! Zo beleefde ik al snel mijn eerste kampeerervaring, meteen in het buitenland. Ik was goed voorbereid: voldoende materiaal mee, een standplaats dichtbij het toilet, extra kleding (nou ja, een goede smoes om meer mee te mogen nemen haha). Toch kwam ik nog wat obstakels tegen. Ik had er bijvoorbeeld niet aan gedacht dat de lichten van het toiletgebouw door bezuiniging ’s nachts uit bleven. En dus werd het mijn stomazakje legen bij het licht van een zaklamp. En hoe ga je ongezien ’s morgens met een volle zak naar de douches? Uiteindelijk deed een handdoek nonchalant voor mijn buik gedrapeerd goed werk. Ook bleek de warme zon niet alleen mij te verwarmen, mijn materiaal smolt als sneeuw voor de zon! En zo zaten er in de koelbox geen ijsjes en koude dranken, maar bleef mijn stomamateriaal er in vorm. Toch konden die obstakels niet op tegen het enorme trotse gevoel wat ik achteraf had: ik heb weer een grens verlegd en heb mij niet laten tegenhouden door mijn stoma!
mei 2010